Konsekwencje wyjścia Gibraltaru z Unii Europejskiej
Jeśli Wielka Brytania ostatecznie opuści Unię Europejską, a warunki dotyczące przejścia granicznego między Gibraltarem a Hiszpanią nie zostaną dobrze określone, skutki mogą być katastrofalne dla tego obszaru. Ostatni raz Brama została zamknięta w 1969 roku, co zabrało około 30 000 osób, które musiały emigrować, czyli 40% populacji, która w tamtym czasie mieszkała w La Línea.
Chociaż liczba ta różni się w zależności od sezonowości pracy, według Juana José Ucedy, rzecznika Stowarzyszenia Pracowników Hiszpańskich na Gibraltarze, „liczba hiszpańskich pracowników, którzy codziennie przekraczają La Verja, waha się od 7500 do 5500 osób”.
Ale nie chodzi tylko o pracowników przekraczających granicę. Gibraltar również potrzebuje turystów. Tylko w zeszłym roku kolonię brytyjską odwiedziło 10 milionów turystów. To, wraz z wydaniem ponad 150 milionów euro przez Gibraltarian w Hiszpanii, sprawia, że sytuacja „separatystyczna” jest sama w sobie niespójnością. Jedynie argumenty związane z interesami politycznymi pozwalają na kontynuację tej sytuacji.
W każdym razie, jak stwierdził dyrektor gazety Kronika Gibraltaru, Brian Reyes „To nie jest kwestia jedynie terytorialna, nawet suwerenności. To jest kwestia ludzi, rodzin i ich przyszłości.
Deprecjacja funta szterlinga
Wreszcie, hiszpańscy pracownicy, którzy na Gibraltarze otrzymywali w funtach, stracili w ostatnim roku do 18% swojej siły nabywczej w wyniku deprecjacji funta. Para walutowa, z którą mierzy się euro i funt (EUR/GBP), choć obecnie stabilna, przeszła silną rewaluację od maja do września 2016 r., choć prawdą jest, że aprecjacja trwała od lata 2015 r.
Jeśli chodzi o zatrudnienie, można by powiedzieć, że byłoby to jedyne, co byłoby faworyzowane, ponieważ wielu Gibraltarian, obawiając się utraty prawa do bycia Europejczykiem, opuściłoby Gibraltar i przeniosło się do krajów należących do UE.
Stoimy w obliczu sytuacji, w której Gibraltarianie muszą podjąć decyzję, czy pozostać tylko Brytyjczykami, promując gospodarkę rajów podatkowych, czy zaakceptować współsuwerenność i nadal być częścią wspólnego europejskiego rynku.
