Wypłacalność - Co to jest, definicja i pojęcie

Wypłacalność to zdolność osoby fizycznej lub prawnej do wywiązania się ze swoich zobowiązań finansowych.

To znaczy zdolność do spłaty, teraz lub w przyszłości, długów, które zaciągnąłeś lub planujesz zaciągnąć.

Wypłacalność jest podstawowym narzędziem dla potencjalnego wierzyciela do podejmowania decyzji o przyznaniu finansowania wnioskodawcy, ale przydatna jest również znajomość aktualnej sytuacji dłużnika, który obecnie boryka się ze swoimi zobowiązaniami.

Podczas gdy płynność zwykle wyraża zdolność firm do wywiązywania się z krótkoterminowych zobowiązań finansowych, wypłacalność finansowa mierzy ich zdolność do wywiązywania się z zobowiązań długoterminowych.

W finansach osobistych wypłacalność jest zwykle określana na podstawie możliwej przestępczości danej osoby w odniesieniu do jej obecnych długów i poziomu dochodów. Należy również zauważyć, że gwarancje są czasami mylone z wypłacalnością, podczas gdy w rzeczywistości są to dwa różne pojęcia. Dzieje się tak dlatego, że chociaż jego zastosowanie pozytywnie wpływa na rentowność inwestycji, nie dostarcza żadnej informacji o wypłacalności dłużnika, gdyż stanowi jedynie dodatkowe zabezpieczenie w przypadku braku spłaty, ale nie informuje wierzyciela o możliwość, że to założenie zostanie ostatecznie zrealizowane.

Jak zmierzyć wypłacalność firmy?

Istnieje kilka sposobów mierzenia tego wskaźnika, znane jako współczynniki wypłacalności są najczęściej używane do obliczania wypłacalności firmy. Ponadto istnieje wiele innych sposobów jego wyceny, które uzupełniają te wskaźniki.

W przypadku finansów przedsiębiorstw powszechnie stosuje się wskaźniki, takie jak współczynniki wypłacalności, wśród których wyróżnia się wskaźnik zadłużenia (zadłużenie ogółem / aktywa ogółem) oraz wskaźnik dźwigni (aktywa ogółem / majątek netto).

Podobnie ważne jest uwzględnienie płynności, którą można by powiedzieć potocznie mierząc krótkoterminową wypłacalność. Istnieją różne wskaźniki płynności, z których najpowszechniej stosowany jest wskaźnik płynności bieżącej, który mierzy relację między aktywami obrotowymi a pasywami przedsiębiorstwa.

W przypadku dużych firm i państw jest ona zwykle mierzona przez agencje ratingowe, które badają szereg ustandaryzowanych parametrów, aby ostatecznie zdecydować o wypłacalności danego dłużnika. Na podstawie tej analizy określają jakość kredytową, czyli jakość zadłużenia odpowiedniej firmy lub kraju.

Agencje te stosują skale ratingowe, które stopniowo oceniają stany i firmy, najpierw oddzielając ocenę inwestycyjną i wysoką stopę zwrotu od niezdolności do obsługi zadłużenia (potocznie nazywanej „obligacją śmieciową”) do najwyższego ratingu (który w dużych agencjach jest zwykle nazywany „potrójnym A” ).

To z kolei ma ogromny wpływ na to, jak łatwo jest firmom i państwom finansować się, ponieważ najbardziej wypłacalne mogą oferować niższe stopy procentowe, ponieważ nie mają problemów z przyciągnięciem konserwatywnych inwestorów niechętnych do ryzyka. Wręcz przeciwnie, kraje i firmy o niższych ratingach kredytowych nie będą w stanie zaoferować bezpieczeństwa inwestorom i będą starały się przyciągnąć najbardziej ryzykownych, oferując im wyższe zyski. Ta różnica między interesami aktywów finansowych narażonych na ryzyko i innych wolnych od niego jest tym, co powszechnie nazywamy „premią za ryzyko”, a zatem jest bezpośrednio związana z wypłacalnością.