Wysyłka do konsumpcji - Co to jest, definicja i pojęcie

Dopuszczenie do konsumpcji to procedura administracyjna, która umożliwia sprowadzenie zagranicznego towaru do kraju i udostępnienie go konsumentom.

Ta procedura administracyjna nadaje status celny towaru unijnego ładunkom z zagranicy. Podobnie jak dopuszczenie do swobodnego obrotu, uwzględnia formalności związane z wwozem i wywozem towarów.

Charakterystyka wysyłki do konsumpcji

Dopuszczenie do konsumpcji to procedura celna, która pozwala na wydanie zezwolenia na konsumpcję i użytkowanie przywożonego towaru. Dlatego przed uzyskaniem zezwolenia importer musi anulować cła lub cła gwarancyjne, zapłatę podatku VAT i innych należnych podatków.

Podobnie po zapłaceniu jakiejkolwiek grzywny, która mogła zostać wygenerowana w procesie.

W tym sensie nazywa się go również w ten sposób towarem dopuszczonym do swobodnego obrotu, gdy dotrze do kraju przeznaczenia. Dzieje się tak, gdy wewnętrzne podatki tego kraju zostały anulowane przez importera. Dzięki temu właściciel może już wykonywać czynności, które uważa za legalnie sprowadzone towary.

Rodzaje wysyłki do konsumpcji

Niektóre kraje mają dwa lub więcej sposobów przeprowadzenia odprawy celnej w zależności od momentu, w którym jest przeprowadzana. W tym sensie można wyróżnić następujące główne grupy:

• Oczekiwane: Odprawa przedterminowa ma miejsce, gdy proces kontroli celnej ma miejsce przed przybyciem ładunku. Dlatego proces ten dotyczy ładunków niskiego ryzyka, które przechodzą przez zielony kanał. Tak jest w przypadku większości towarów.
• Odroczony: Ta wysyłka to ta, która ma miejsce po przybyciu towaru. Dlatego dotyczy to kanałów pomarańczowych i czerwonych, które wymagają odpowiednio rozpoznania dokumentów i kontroli fizycznej.

Należy zauważyć, że terminy i wymagania dotyczące przeprowadzenia tych procesów zależą od ustawodawstwa każdego kraju.

Wysyłka do procesu konsumpcji

Dopuszczenie do konsumpcji przebiega zgodnie z tym samym procesem wspólnego importu. Dlatego wszystko zaczyna się od złożenia zgłoszenia celnego.

Następnie władze przeprowadzają ocenę ryzyka i określają kanał, którym będzie prowadzony proces. Towar może pozostać w magazynie czasowym lub trafić bezpośrednio do magazynów właściciela. Organ celny przeprowadza ocenę ryzyka i proces kontroli, jeśli jest to wymagane.

Wreszcie cła, podatki i grzywny są określane w razie potrzeby. Po zakończeniu procesu importer może zbyć towar.