Szybkość obiegu pieniędzy
Szybkość obiegu pieniądza to częstotliwość, z jaką pieniądze dostępne w gospodarce są wydawane na towary i usługi w określonym czasie.
Szybkość obiegu pieniądza odnosi się do tego, jak szybko jednostka monetarna zmienia właściciela w gospodarce. Można go obliczyć jako liczbę przypadków, gdy jednostka monetarna przechodzi z jednej ręki do drugiej w procesie kupowania i sprzedawania towarów i usług.
Przykład szybkości obiegu pieniędzy
Załóżmy, że w gospodarce dostępne jest tylko 100 euro. Te 100 euro otrzymuje przedsiębiorca, który decyduje się na zakup dnia pracy murarza, który w zamian otrzymuje te 100 euro. Murarz ze swoich 100 euro płaci 60 euro kucharzowi i 40 kupcowi za prowiant. Jak widać, chociaż w gospodarce jest tylko 100 euro, poniesione wydatki wynoszą 100 + 60 + 40 = 200 wydatków. Szybkość obiegu pieniądza wynosi 2 w analizowanym okresie.
Determinanty szybkości obiegu pieniądza
Istnieje kilka czynników, które określają szybkość, z jaką pieniądze przechodzą z jednej ręki do drugiej w gospodarce, poniżej opisujemy niektóre z nich:
- Rodzaj zainteresowania: Wysokie oprocentowanie depozytów zwiększa atrakcyjność oszczędzania, przez co spada prędkość obiegu pieniędzy (ludzie wydają mniej, aby oszczędzać)
- Inflacja: Jeśli oczekiwania inflacyjne są wysokie, ludzie i przedsiębiorcy będą woleli wydać więcej teraz, zanim ceny będą nadal rosły (zwłaszcza jeśli można przechowywać surowce i inne towary).
- preferencje: Osoby fizyczne i firmy mogą mieć różne preferencje dotyczące wydawania i oszczędzania w określonym kraju, okresie itp.
Jak zmierzyć szybkość obiegu pieniędzy?
W praktyce nie wszystkie informacje o liczbie transakcji dokonywanych w gospodarce sugerują, że pieniądz zmienia się z jednej ręki na drugą. Aby móc w praktyce zmierzyć prędkość ruchu, stosuje się metody pośrednie.
W ten sposób, jeśli dochód narodowy jest uważany za oszacowanie całkowitej wartości transakcji gospodarczych przeprowadzonych w danym okresie, prędkość obiegu pieniądza byłaby obliczana jako iloraz między dochodem narodowym a całkowitą kwotą pieniądza (lub podaż pieniądza).
Ilościowa teoria pieniądza
Ilościowa teoria pieniądza została pierwotnie opracowana przez Martína de Azpilcueta, ale jej sformalizowanie w terminach znanych dzisiaj zawdzięczamy Irvingowi Fisherowi.
Teoria ta ustala związek między ilością pieniądza a realnymi zmiennymi gospodarki. Podstawowe wyrażenie równania ilościowego jest następujące:
M x V = P x Y
Gdzie:
- "M": ilość pieniędzy (M1, M2, M3 lub M4).
- „V”: szybkość obiegu pieniądza.
- „P”: wskaźnik cen (mierzony wskaźnikiem CPI lub deflatorem PKB).
- „Y”: produkt lub dochód narodowy w ujęciu realnym (mierzonym realnym PKB).
Zgodnie z tym równaniem możemy obliczyć prędkość obiegu pieniądza w następujący sposób:
V = (P x Y) / M
Albo co to znaczy, podziel wartość nominalnego PKB przez ilość pieniędzy
Jeśli założymy, że Y i V są stałe (przynajmniej w krótkim okresie), wzrost M doprowadziłby do proporcjonalnego (iw tym samym kierunku) wzrostu P.
Najostrzejsi monetaryści zakładają, że prędkość pieniądza jest stabilna, a zmiany w podaży pieniądza wpływają jedynie na cenę produktów (plus inflacja), a nie na wyższą produkcję. Z drugiej strony keynesiści uważają, że wzrost podaży pieniądza może mieć pozytywny wpływ na produkcję. Wzrost cen jest tylko częściowy, ponieważ obieg pieniądza nie jest stały i pochłania część wpływu.
Przykład obliczenia prędkości z ilościową teorią pieniądza
Załóżmy, że w ciągu jednego roku, w gospodarce ekonomicznej, produkowanych jest 100 bochenków, każdy sprzedawany za 10 euro. Całkowite wydatki gospodarki w roku wyniosły 1000 euro, a kwota pieniędzy 50 euro. Aby ten wydatek był możliwy do zrealizowania za 50 euro, pieniądze przechodziły z rąk do rąk 20 razy w roku.
V = (100X10) / 50 = 20
