Nowa twarz niczego nie zmieni
Poczucie zmiany zalała Hiszpanię, a Podemos nie świętował jeszcze zwycięstwa wyborczego. Formacja, którą wiele mediów sprzedało nam jako „radykalną lewicę”, Syriza, wygrała wybory, które odbyły się w ostatnią niedzielę w Grecji i utworzy rząd z partią znajdującą się w ideologicznej antytezie formacji kierowanej przez Alexisa Tsiprasa, nacjonalistyczną prawicę ANEL . Jedyną wspólną ich cechą jest rzekomy antyeuropejskość, idea polegająca na rzucaniu piłek i obwinianiu sytuacji w kraju na Merkel, rynki i tę część Europy, w której jej politycy nie roztrwonili pieniędzy. Nie zapominaj, że Grecja posunęła się do aberracyjnej ekstremum, wymyślając swoje rachunki, by odpędzić wilki.
Po rozpoczęciu próby, która z pewnością była przesiąknięta endorfinami wytwarzanymi przez mózg, gdy wygrywasz i czujesz się jak pieprzony mistrz na konferencji prasowej, Tsipras ogłosił koniec polityki oszczędnościowej. Daleko od rzeczywistości, nowy grecki premier będzie musiał renegocjować dług. To znaczy, to nie są oszczędności. Rzekomy koniec tego niczego nie zmieni. Grecja jest spłukana i ma dużo pieniędzy. Problem nie tkwi w byciu krajem surowym, co musi wynikać z zobowiązań, jakie nałożył na resztę Europy, ale w tym, że Tsipras będzie musiał przeanalizować delikatną sytuację: nie ma miejsca na zatrzymanie pracowników publicznych ani ustalić minimalną pensję na 751 euro (o 171 więcej niż obecnie) lub wydać 2 000 mln euro na dostarczenie darmowej energii elektrycznej i innej pomocy dla 300 000 gospodarstw domowych bez dochodu, co było jednym z jego celów. Chciałbym, żeby tak było. Zawsze uważałem, że ludność musi ponosić część winy za kryzys gospodarczy, ale społecznie niesprawiedliwe jest izolowanie tych, którzy płacą cenę bolesnego zarządzania politycznego.
Nowa twarz niczego nie zmieni. Sytuacja nie zostanie naprawiona słownictwem i obietnicami, zostanie rozwiązana przez zastosowanie odpowiednich środków ekonomicznych. O podobieństwie Syrizy i Podemos powiem, że nie widzę tego tak wyraźnie. Inna sprawa, że Pablo Iglesiasowi wygodnie jest być zwierciadłem Tsiprasa w Hiszpanii, a tym bardziej po zwycięstwie tego ostatniego w wyborach. Co więcej, wszelkie podobieństwa między Grecją a naszym krajem zniknęły, ponieważ nasza premia za ryzyko spadła, a prognozy wzrostu na 2015 rok wzrosły.
W tej chwili Tsipras zadał już pierwszy cios w stół i nie jest to do końca oznaka marnotrawstwa: załadował osiem ministerstw. Zobaczmy, czy teraz okaże się, że nowy wykonawca da mu lekcję, jak nie trwonić Samary i Nowej Demokracji. Mam nadzieję, że dla dobra Europy.
Przeczytaj także: Co się stanie, jeśli Grecja opuści strefę euro?
