Dochodowa elastyczność popytu

Dochodowa elastyczność popytu ma na celu zmierzenie proporcji zmienności popytu na dobro w porównaniu ze zmianami poziomu dochodów konsumentów.

Gdy realnie wzrastają dochody konsumentów, rośnie ich siła nabywcza. Skutkuje to większymi zakupami towarów i usług.

Dochodowa elastyczność popytu próbuje mierzyć te zmiany. Koncepcja dochodowej elastyczności popytu jest często określana przez różnych autorów jako dochodowa elastyczność.

W zależności od tego, jak różnią się poziomy dochodów konsumentów, zapotrzebowanie na niektóre towary może znacznie wzrosnąć. Uwzględnienie proporcji realnego wzrostu dochodu, jaki ludzie wydadzą na nabywanie dóbr, jest tym, co ma zapewnić dochodowa elastyczność popytu.

Znaczenie dochodowej elastyczności popytu

Znaczenie tej koncepcji polega na tym, że w zależności od wartości współczynnika elastyczności dochodowej można dojść do klasyfikacji dóbr ekonomicznych. Tym samym jego znaczenie jest potężne, pozwala dogłębnie poznać zachowania konsumenta.

Wzór do obliczania dochodowej elastyczności popytu

Elastyczność dochodową uzyskuje się poprzez podzielenie procentowej zmiany ilości popytu na dobro przez procentową zmianę dochodu. Dlatego jego wyrażenie jest następujące:

Elastyczność dochodowa i rodzaje dóbr ekonomicznych

W wyniku zmian zachodzących w poziomie dochodów osób fizycznych lub konsumentów oraz uwzględniając współczynnik elastyczności dochodowej, poznajemy dobra ekonomiczne. Zobaczmy jego klasyfikację:

• Zwykłe dobra: Są to takie, w których elastyczność dochodowa ma wartości dodatnie:
• Dobra luksusowe: To ci, których elastyczność dochodowa utrzymuje wartości większe niż jeden.
• Towary niższe: Tak mówi się o dobrach ekonomicznych, w których elastyczność dochodowa ma wartości ujemne.
• Podstawowe potrzeby: Te towary to te, które mają dodatnią elastyczność, ale mniej niż jeden.

Przykład obliczenia z dochodową elastycznością popytu

Na przykładzie, który podamy poniżej, poznamy proces obliczania dochodowych elastyczności popytu. W tym sensie będziemy zakładać, że średni dochód konsumenta wzrośnie z 2900 euro do 2940. W świetle tego wzrostu dochodów konsumenci kupują 42 kg wołowiny zamiast 41,95 kg, które kupili przed wzrostem dochodów.

Do wyznaczenia współczynnika elastyczności dochodowej elastyczności popytu posłużymy się wcześniej zaproponowanym wzorem. Oto:

Krok numer 1: Ten krok ma na celu określenie szczytu formuły. To znaczy procentowa zmiana w ilościach.

1. Określamy bezwzględną zmianę ilości, którą otrzymujemy odejmując popyt końcowy minus zapotrzebowanie początkowe. To jest: 42 - 41,95 = 0,05.
2. Teraz dzielimy tę wartość przez początkowe zapotrzebowanie. Mamy więc: 0,05 / 41,95 = 0,0012, co w procentach daje 0,0012 x 100 = 0,12%.

To 0,12% reprezentuje procentową zmienność żądanych ilości. Oznacza to, że ustaliliśmy górną część formuły.

Krok numer 2: Ten krok ma na celu określenie dolnej części formuły. To znaczy procentowa zmiana dochodu.

1. Określamy bezwzględną zmianę dochodu, którą uzyskujemy odejmując dochód końcowy minus dochód początkowy. To jest 2940 - 2900 = 40.
2. Teraz dzielimy tę wartość przez początkowy dochód. Mamy więc: 40/2900 = 0,0137, co w ujęciu procentowym jest równe 0,0137 x 100 = 1,4%.

To 1,4% reprezentuje procentową zmianę dochodu. Oznacza to, że ustaliliśmy dolną część wzoru.

Krok numer 3: W tym ostatnim kroku przystępujemy do podstawienia wartości określonych w kroku pierwszym i kroku drugim we wzorze na dochodową elastyczność popytu. Zobaczmy:

Zatem współczynnik elastyczności dochodowej jest mniejszy niż jeden, w zakresie dodatnim. Jest to dobro konieczne, ponieważ jego współczynnik elastyczności jest mniejszy niż jeden na skali dodatniej. Co więcej, wynik ten implikuje, że na każdy 1% wzrostu dochodu ilość popytu na te dobra wzrasta o 0,086%.