Wskaźnik zaufania konsumentów

Wskaźnik zaufania konsumentów jest rodzajem wskaźnika o charakterze ekonomicznym, który próbuje mierzyć i przewidywać zachowanie jednostek w systemie gospodarczym w zakresie konsumpcji.

Wskaźnik zaufania konsumentów pozwala poznać skłonność podmiotów gospodarczych do konsumpcji w gospodarce. Innymi słowy, pozwala nam to dowiedzieć się, jak sektor prywatny postrzega gospodarkę danego kraju.

Ogólnie rzecz biorąc, istnieje wyraźny powód, aby badać zachowanie podmiotów gospodarczych (osób fizycznych, firm…) w gospodarce. I ten powód odpowiada na potrzebę poznania ich wrażenia lub opinii na temat działania systemu i tego, jak odnajdują swoją sytuację z ekonomicznego punktu widzenia.

Ważnym szczegółem tego typu wskaźnika jest to, że każde miejsce ma swój własny system pomiarowy. W ten sposób nie ma jednej modalności na całej planecie. Istnieją przykłady bardziej rozpowszechnione niż inne, takie jak USA czy indeks zaufania konsumentów Conference Board. Bardzo aktualna jest również ta stworzona przez Komisję Europejską za pośrednictwem Eurostatu. W Hiszpanii istnieje wskaźnik zaufania konsumentów (ICC), który jest opracowywany przez Centrum Badań Socjologicznych (CIS) od 2004 roku.

Funkcje wskaźnika zaufania konsumentów

W zależności od poziomu optymizmu lub pesymizmu, który znajduje odzwierciedlenie w tego typu wskaźniku, możliwe jest badanie pojęć takich jak konsumpcja dóbr i usług, a także ich wpływ na produkcję kraju. Dlatego tego typu badania są wykorzystywane do próby prognozowania wydatków, jakie planują ponieść mieszkańcy danego terytorium. Zawsze biorąc pod uwagę iw związku ze sposobem, w jaki postrzegają swoje otoczenie gospodarcze.

Zgodnie z powyższym, wskaźnik ufności konsumenckiej analizuje konsumpcję jednostek (które widzą w tym możliwości w swoim codziennym życiu, pozytywny obraz gospodarki) lub ich oszczędności (w przypadku, gdy wolą poczekać na lepsze czasy, aby wydać swoje pieniądze), negatywny obraz gospodarki).

Obliczanie wskaźnika zaufania konsumentów w Hiszpanii

W prawie wszystkich krajach odbywa się to w podobny sposób. Spójrzmy na przykład na obliczenie wskaźnika ufności w Hiszpanii:

Miesięcznie Centrum Badań Socjologicznych (CIS) przeprowadza około 1500 ankiet telefonicznych osób powyżej 16 roku życia. Te wybrane osoby są zazwyczaj reprezentatywne dla różnych sektorów społeczeństwa danego kraju, na przykład pod względem poziomu dochodów, obszaru geograficznego, poziomu studiów lub sytuacji zatrudnienia.

Ten wskaźnik jest podzielony na dwie sekcje:

• Wskaźnik bieżącej sytuacji situation: Służy do poznania wrażenia jednostek na obecną sytuację gospodarczą. Aby to zrobić, porównując go z tym sprzed pół roku (ostatnia przeszłość). W ten sposób przeprowadza się badanie zarówno na poziomie krajowym, jak i lokalnym. Tym samym skupienie się na rynku pracy lub możliwościach konsumpcyjnych.

• Wskaźnik oczekiwań: Mierzony na prognozach tych osób na najbliższe sześć miesięcy (najbliższa przyszłość), dlatego mierzy optymizm lub nieufność.

Podczas przeprowadzania pełnego badania zaufania należy wziąć pod uwagę inne elementy. Elementy takie jak stopy procentowe, oczekiwania inflacyjne czy konsumpcja dóbr trwałego użytku.

Wyniki prezentowane są 3 dnia każdego miesiąca za pomocą wartości od 0 (najbardziej pesymistyczny ekstremum) do 200 (maksymalny poziom optymizmu). Uważa się, że wartości mniejsze niż 100 przekazują negatywne odczucia dotyczące działania systemu. Natomiast wartości wyższe niż 100 pokazują coś przeciwnego.