Eksport netto – co to jest, definicja i pojęcie

Eksport netto lub popyt zagraniczny kraju to popyt netto cudzoziemców (nierezydentów) na towary i usługi produkowane w kraju. Oznacza to sprzedaż towarów i usług dokonaną przez kraj za granicą, z dyskontowaniem zakupów lub importu towarów i usług z zagranicy. .

Eksport netto jest określany przez różnicę między eksportem (X) a importem (M) i jest zwykle nazywany eksportem netto. Jest to różnica między wydatkami cudzoziemców na produkty lokalne a wydatkami rezydentów na produkty wytwarzane za granicą.

Eksport netto jest także wynikiem salda towarów i usług, stanowiących część rachunków narodowych kraju, a co za tym idzie, jego produktu krajowego brutto. Wzór na obliczenie PKB kraju jest następujący:

PKB = C + I + G +/- (X - M)

Skąd:

• C = Konsumpcja prywatna
• I = Inwestycja prywatna
• G = wydatki publiczne
• (X - M) = Saldo salda towarów i usług

Choć wiele razy są one używane jako synonimy, nie należy ich mylić z popytem zewnętrznym, czyli ilością towarów i usług, które są produkowane w kraju i których potrzebują rezydenci za granicą.

Czynniki wpływające na eksport netto

Istnieje kilka czynników, które mogą wpływać na popyt zagraniczny kraju, poniżej wymieniamy niektóre z nich:

• Na popyt zagraniczny wpływają wahania kursu wymiany, to znaczy względnej wartości waluty lokalnej w stosunku do waluty innych krajów. Im słabsza waluta lokalna, tym mniejszy popyt na towary i usługi produkowane za granicą.
• Umowy handlowe i handel internetowy sprzyjają wzrostowi popytu na produkty zagraniczne.
• Dotacje i inne pomoce, które sprzyjają eksportowi kraju.
• Ograniczenia importu, bariery taryfowe i inne ograniczenia ograniczają wzrost importu.

Determinanty eksportu w kraju

Istnieją różne zmienne, które wpływają na saldo rachunku bieżącego:

• Wzrost dochodu zagranicznego, przy utrzymaniu wszystkiego innego na stałym poziomie, poprawia krajowy bilans towarów i usług, ponieważ poprzez wzrost dochodu zagranicznego wzrasta globalna konsumpcja towarów i usług, zarówno zagranicznych, jak i krajowych. Podnosi więc zagregowany popyt kraju.
• Deprecjacja lokalnej waluty zwiększa saldo towarów i usług, ponieważ ceny produktów krajowych za granicą są tańsze, a zatem wzrasta zagregowany popyt.
• Wzrost dochodów kraju, zwiększa wydatki na konsumpcję krajową, zarówno produktów krajowych, jak i zagranicznych. Co zwiększa import, a tym samym zmniejsza bilans towarów i usług.

Przypadek gospodarki zamkniętej

W gospodarce zamkniętej popyt zagraniczny wynosi zero. Nie ma ani eksportu, ani importu. Cała produkcja jest sprzedawana wewnętrznie, więc zachowana jest następująca równość:

Zagregowany popyt na dobra produkowane w kraju (DA) = Popyt wewnętrzny (DI)

Spełnione jest również, że:

DA = C + I + G = DI

Gdzie:

• C = Konsumpcja gospodarstw domowych
• I = Inwestycja
• G = wydatki rządowe

Przypadek gospodarki otwartej

Kiedy kraj otwiera swoje granice, pojawia się zarówno popyt wewnętrzny, jak i zewnętrzny. Towary wyprodukowane w kraju sprzedawane są nie tylko rezydentom kraju (sprzedaż lokalna), ale także rezydentom za granicą (poprzez eksport).

Ponadto lokalni konsumenci mogą domagać się towarów z innych krajów poprzez import.

Biorąc powyższe pod uwagę, gospodarka będzie zgodna z następującą równością:

DA = Popyt wewnętrzny (DI) + Popyt zewnętrzny (DE)

DA = C + I + G + X - M

Gdzie:

• X = eksport
• M = import

Przykład eksportu netto

Załóżmy, że kraj eksportuje do reszty świata wolumen o wartości 100 000 milionów euro i dokonuje zakupów o wartości 50 000 milionów euro. Obliczamy saldo rachunku bieżącego:

Eksport netto = X - M = 100 000 - 50 000 = 50 000 mln euro.

Kraj ma nadwyżkę handlową, ponieważ więcej sprzedaje niż kupuje, a zatem więcej zarabia niż wydaje. Ta sytuacja jest bardzo pozytywna dla kraju.