Epoka brązu - co to jest, definicja i pojęcie

Epoka brązu to okres prehistoryczny, który upłynął między rokiem 3000 p.n.e. i rok 1200 p.n.e. Swoją nazwę zawdzięcza odkryciu metalu brązu, który uzyskano dzięki stopowi miedzi i cyny.

Ten czas charakteryzował się dużym postępem, mogąc podkreślić m.in. wytapianie różnych rodzajów metali.

Z kolei ludność zaczęła grupować się w większe osady, a społeczeństwo zaczęło organizować się w bardziej złożony sposób. Podobnie nastąpił ważny rozwój zbrojeń, armii i scentralizowano władzę polityczną.

Etapy epoki brązu

Można wyróżnić trzy wielkie okresy, które wyznaczały ewolucję epoki brązu:

• Starożytna epoka brązu (3000 pne-2000 pne): Głównymi zajęciami były łowiectwo i rybołówstwo, nie zapominając, że rozwój brązu pozwolił na wprowadzenie ulepszeń technicznych w rolnictwie.
• Środkowa epoka brązu (2000 pne-1600 pne): Naznaczone licznymi wojowniczymi konfrontacjami, oznaczało również postęp w handlu, ponieważ żywność była wymieniana na metalowe przedmioty.
• Późna epoka brązu (1600 p.n.e.-1200 p.n.e.): Na tym etapie wyróżnia się wygląd pisma, podczas gdy na poziomie politycznym władzę sprawują małe grupy społeczne, a struktura społeczeństwa staje się bardziej złożona.

Główne cechy epoki brązu

Wśród głównych cech tej epoki należy zwrócić uwagę na:

• Obrabiane są metale, co pozwala na tworzenie nowych naczyń.
• Władzę polityczną sprawują bardzo małe grupy społeczne. Społeczeństwo staje się bardziej złożone.
• Ważne stają się rytuały pogrzebowe i pogrzeby.
• Wzrost aktywności gospodarczej i handlu. Należy zwrócić uwagę na znaczenie specjalizacji.
• Ulepszenia uzbrojenia i zwiększona walka.

Gospodarka i społeczeństwo w epoce brązu

W epoce brązu mamy do czynienia z produkcją rzemieślniczą. W ten sposób. Z drugiej strony istnieje specjalizacja w produkcji różnych przedmiotów (broni, przyborów). Gdyby istniały nadwyżki w produkcji różnych przedmiotów, to nadwyżka ta mogłaby być magazynowana, a w razie potrzeby nawet dystrybuowana.

Gospodarka była zasadniczo agrarna i hodowlana. Nowe techniki i instrumenty rolnicze pozwoliły uzyskać wyższy plon na polu. Zwierzęta domowe są wykorzystywane do uprawy ziemi, a drewniany pług z metalową osłoną włamuje się.

Inną godną uwagi cechą epoki brązu jest zasiedlenie społeczeństwa silnie zhierarchizowanego, z królami sprawującymi wielką władzę polityczną i arystokracją oddaną rolnictwu i wojnie.

Cywilizacje epoki brązu

Początek epoki brązu miał miejsce w śródziemnomorskim Lewancie, Persji i Mezopotamii. W rzeczywistości Mezopotamia została uznana za kolebkę cywilizacji. Wszystko to za sprawą postępu technicznego, takiego jak wały i kanały, bardzo przydatne dla rolnictwa, nie zapominając o kodeksie Hammurabiego, jednym z pierwszych praw zapisanych na piśmie w historii ludzkości. Podobnie dyplomacja powstała w tym ekscytującym okresie historycznym.

Nie tylko Mezopotamia byłaby transcendentalną sceną epoki brązu, ponieważ w Chinach rozwinął się ważny przemysł brązu, który przetrwał nawet po odkryciu żelaza. Cywilizacje poprzedzające Grecję Grecką również doświadczyły znacznego rozwoju i ekspansji, w tym ludów Cykladów, Minojczyków, którzy osiedlili się na Krecie i Mykeńczyków, którzy zajmowali Peloponez, aby później rozszerzyć swoją ekspansję przez Kretę i Morze Śródziemne.

Wiek Brązu zakończył się około 1200 roku. C. owocem różnych klęsk żywiołowych, które przyniosły ze sobą poważny brak żywności i niespokojne czasy, kończąc w ten sposób etap rozkwitu cywilizacji takich jak Egipt czy Mykeńska Grecja.